اکثر خانه های روستای بق دارای تنور خانه یا به اصطلاح محلی تندورخانه بود و هنوز هم از آن استفاده می کنند.زنان روستا دور هم جمع می شدند و برای همدیگر نان می پختند.مثلا امروز برای یک نفر و فردا یا روزی دیگر برای نفر بعد. جمع دوستانه ای که در آن از هر دری صحبت به میان می امد تا خمیر تمام شود و یا رشته کردن نیز همانند پخت نان بود.

بالای تنور محلی است که کمک نفر خمیر را چونه کرده و نفر بعد چونه ها را با ورده(وردنه) پهن می کرد و نانوا هم خمیر پهن شده را روی پارچه ای که خودشان درست می کردند و غالبا گرد بود پهنتر کرده و به دیواره تنور می چسباند.